ประภาคาร เรือ และทะเล

ผมไม่ได้เป็นเรือ
ผมไม่ได้เป็นประภาคารที่ส่องแสงให้เรือ

แต่ผมเป็นน้ำทะเล

ประภาคาร เรือ และทะเล

น้ำทะเลที่ใหญ่และกว้าง
กว้างจนสายลมพัดแรงได้อย่างอิสระ
กว้างจนปลาสามารถแหวกว่ายได้สนุกสนาน

ในบางครั้งน้ำก็เย็นยะเยือก
และบางครั้งมีกระแสน้ำอุ่นไหลวนเวียน

น้ำทะเลอยู่อย่างนั้นมานานแล้ว
จนกระทั่งมีคนคิดต่อเรือขึ้นมา
น้ำทะเลจึงได้สัมผัสกับเรือ

น้ำทะเลไม่เคยเจออะไรแบบเรือมาก่อน
เรือจะแล่นไปข้างหน้าด้วยความตั้งใจ
เรือจะอ่อนไหวและโอนเอน แต่ก็ไม่เคยล่มลง
เรือลำนี้ดูสวยงาม น่ารัก

ทะเลหลงเรือ

หากน้ำทะเลพูดได้
น้ำทะเลจะบอกเรือว่า
รู้ไหมเรือ คุณน่ะเหมาะกับผมแล้ว
เพราะคุณจะใช้งานได้ก็ต่อเมื่ออยู่กับผม

เรือมีความฝันใฝ่บางอย่าง ..
เธอชื่นชอบหลงใหล แสงจากประภาคาร
ประภาคารที่อยู่ไกลนั้น แสงส่องมาบางครั้ง
แต่กลับทำให้เธอรู้สึกดี จนขาดแสงนั้นไม่ได้
เธอคิดว่าจะไม่ยอมขึ้นฝั่ง และเธอก็พอใจ
ที่ได้ลอยอยู่ในทะเล รอคอยแสงนั่น

ประภาคาร เรือ และทะเล

น้ำทะเลก็อยากจะบอกเรือเช่นกันว่า
หากเรือจะรอคอยแสงนั้นอยู่
หากเรือจะไม่สนใจว่าทะเลมีตัวตนอยู่
หรือถ้าเรือจะมีเรือลำอื่นมาเคียงข้างอย่างไร

ถ้าเธอเป็นเรือของประภาคารนั้น
ผมก็จะเป็นทะเลของเรือ

เพราะตราบใดที่เรือยังอยู่บนน้ำทะเล
มันก็ดีแค่ไหนแล้วล่ะ.

     Share

<< บ้านและนกบอก >>

Posted on Sat 17 Jul 2004 12:48


 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh