กระดาษ

"เฮ้ย เบาๆสิวะ"

"เบาที่สุดแล้ว ก็ที่มันมีให้แค่นี้นี่"

"ก็บอกแล้วว่าให้อยู่นิ่งๆ อย่าขยับ"

"เออน่า รู้แล้วน่า"

เสียงสองเสียงถกเถียงกันเพื่อการอยู่ด้วยกันอย่างสันติ เสียงสองเสียงนั้นดังมาจากกองกระดาษกองหนึ่ง มันดูเป็นกระดาษที่ใหม่ เหมือนเพิ่งจะออกมาจากแท่นพิมพ์ ใครจะรู้ว่าจริงๆแล้วกระดาษพูดได้และมีชีวิตเหมือนมนุษย์ ..บนกองกระดาษมีกระเป๋าสะพายใบหนึ่งวางทับอยู่ ดูเหมือนเจ้าของกลัวว่าลมจะพัดกระดาษ ..กองกระดาษใหม่ๆนี้ถูกวางอยู่ริมถนนที่มีคนเดินพลุกพล่าน

ชีวิตของกระดาษใบปลิว สิ่งที่กลัวที่สุดก็คือการถูกทิ้งหลังจากถูกแจกไปแล้ว แต่สิ่งที่มีความสุขที่สุดก็คือ การที่คนรับเก็บมันเอาไว้ ไม่ทิ้ง และหยิบมาพินิจพิเคราะห์ เอาไว้เป็นข้อมูลต่อไป

เสียงรถบนถนนแผดดัง มันดังจนคนบางคนต้องยกมือขึ้นมาปิดหู บ้างก็ทำหน้าเหยเกแล้วรีบเดินโดยเร็ว หารู้ไม่ว่าริมถนนถึงแม้จะมีที่กำบังฝนหรือแดด แต่ริมถนนมันไม่มีที่กำบังเสียง ลำพังเสียงรถคันเดียวก็แสบแก้วหูพออยู่แล้ว แต่นี่เสียงมาจากรถหลายคัน หลายชีวิตในเมืองกรุงต้องทนกับมลภาวะหลายอย่างมากเกินไปแล้ว

ในเสียงรถราที่วิ่งผ่านไปผ่านมา ได้ยินเสียงคนสองคนคุยกัน..

"เมื่อไรจะแจกหมดสักทีวะ กล้วย"

"มึงก็แจกทีเดียวหลายๆใบสิวะ"

"เฮ้ย เดี๋ยวนายว่าเอา ต้องแจกคนละใบสิ"

"เออ ซื่อๆอย่างมึง เมื่อไรจะรวยวะ จ๊อดเอ๊ย มึงดูสิกว่าจะมีคนรับใบปลิวจากเรา บางคนรับไปแม่งก็ทิ้งเลย แล้วแม่งจะรับทำไมวะ"

"เอาเหอะ แจกๆไป เราถือว่าเค้ารับไปแล้ว เค้าจะทิ้งก็ช่างเค้าสิ"

ชายหนุ่มสองคนยื่นกระดาษในมือ ให้กับคนที่เดินผ่านไปมา แจกไปก็บ่นไป บางช่วงก็หยุดบ่น แต่ในหัวก็คิดเป็นคำบ่นอยู่ดี ..ช่วงเย็นๆแบบนี้มีคนเดินเยอะ ทำเลแถวนี้ถ้าหากเอามาขายของ ก็คงขายดีเป็นเทน้ำเทท่า แต่คนไม่มีทุนทรัพย์อย่างพวกเขา ก็คิดว่าแจกใบปลิวแบบนี้ก็เหมาะสมดีแล้ว ไม่ต้องเสี่ยง ไม่ต้องกลัวขาดทุน ไม่ต้องเข็นรถเข็น แบกกระดาษอย่างเดียวสบายจะตาย

แต่ก็บ่น.

"แม่ง ร้อนฉิบหายเลยว่ะกล้วย"

**************

"ร้อนจริงๆแหละ"

"วันนี้แดดร้อนเนอะเธอว่าไหม"

"แดดที่ไหนไม่ร้อนบ้างล่ะ แหม"

". ..จริงด้วยเนอะ"

เสียงอีกสองเสียงห่างออกไปจากคนแจกใบปลิว พูดเรื่องเดียวกันคือแสงแดดที่ร้อน ก็เพราะดวงอาทิตย์เป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ของมนุษย์ ...เจ้าของเสียงทั้งสองเป็นเพื่อนกัน และกำลังจะเดินทางไปทานข้าวเย็นด้วยกันภายในอาคารที่อยู่ตรงหน้า

สองคนนี้เพิ่งจะเริ่มเป็นเพื่อนกัน มันเริ่มตั้งแต่ทำงานด้วยกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กำลังแกนๆ ทรงๆ เหมือนจะเป็นเพื่อนก็ไม่ใช่ แฟนก็ไม่เชิง ความจริงก็คือฝ่ายหญิงแอบชอบฝ่ายชายอยู่ ฝ่ายชายมีคนรู้ใจอยู่แล้วหนึ่งคน แต่เขาไม่ได้ปิดหัวใจตัวเอง ส่วนเธอก็รู้ว่าเขาเป็นอย่างไร เพียงแต่เธอเองก็รอคอยการตัดสินใจของเขาอยู่เช่นกัน

"ก็แดดข้างๆเธอนั่นแหละ ที่ไม่ร้อนเลย" .. หญิงสาวคิดในใจ แต่ไม่ได้พูดออกไป กลัวมันจะทำลายความเป็นเพื่อนที่เขามีให้ อย่างน้อยไม่ได้เป็นแฟน เป็นเพื่อนก็ยังดี

คิดได้ไม่นานนักทั้งคู่ก็เดินมาจนถึงหน้าชายหนุ่มที่ยืนแจกใบปลิว เสียงคนทั้งสี่เสียงหยุดลงเงียบ อาจจะเป็นเพราะทั้งหมดไม่อยากให้คนแปลกหน้าได้ยินสิ่งที่ตัวเองพูดก็ได้ แต่ทันใดก็มีเสียงอีกสองเสียงแทรกขึ้น

"นี่เรากำลังจะต้องจากกันแล้วล่ะ"

"อืม ..โชคดีว่ะเพื่อน"

กระดาษใบแรกบ่นกับเพื่อน เพราะกำลังจะต้องจากเพื่อนไปแล้ว ในขณะที่กระดาษใบที่สองกำลังอยู่ในมือของผู้ชายอีกคน และมันกำลังจะถูกแจกออกไปเหมือนกัน ชะตากรรมก็คล้ายกันจริงๆ

กระดาษใบแรกตกไปอยู่ในมือของผู้ชายคนหนึ่ง เขารับกระดาษแล้วมองดูสักพัก กระดาษใบที่สองก็เหมือนกัน ตอนนี้มาอยู่ในมือของหญิงสาวเช่นกัน

เนื้อหาภายในกระดาษเป็นโฆษณาลดความอ้วน..

ถูกต้อง..ชายหนุ่มทิ้งกระดาษแผ่นแรกไปเกือบจะทันทีหลังจากได้อ่านข้อความบนกระดาษ หญิงสาวมองเห็นกระดาษแล้ว ดูเธอเหมือนจะสนใจ ในมืออีกข้างของเธอเป็นกระเป๋าสะพาย

"นี่เราจะถูกทิ้งไหมนะ.."

ชั่วชีวิตของกระดาษ หวังว่าจะได้ถูกอ่านอย่างสนใจ.

ทันใดนั้นโทรศัพท์ของหญิงสาวดังขึ้น เธอไม่มีมือจะหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าสะพาย .. กระดาษอีกข้างอยู่ในมือเธอ ก่อนที่เธอกำลังจะตัดสินใจที่จะยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้เพื่อนเธอถือไปก่อน เธอก็เห็น..

ถังขยะอยู่ข้างหน้าเธอ.

     Share

<< บอกไทม์แมชชีน >>

Posted on Thu 22 Jul 2004 17:24


 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh