ไดอารี่ของคุณ
เอื่อย
อีไลฟ์-อีบิสสิเนส
ทบทวน
จะหยุดบ้างได้ไหม
ทำไม
ความหวัง
โดเรมอน
แค่ตาปิด
สิบเจ็ด
คิดถึง
พระเจ้า & DNA
อีหรอบเดิม
คนใหม่
ความอบอุ่น
special comment
เส้นทาง
เนื้อคู่ของสมชาย
สับสน
หลงใหล
ผู้ชม
คนอย่างผม
สมการ
พีเดเตอร์กับเอเลี่ยน
มีใครเหมือนผม
สะกด
สมชาย
ช้า
แมงเม่า
โจรกับเปียโน
ไทม์แมชชีน
กระดาษ
บอก
ประภาคาร เรือ และทะเล
บ้านและนก
กระทิง
ใส
หมด
หนังสติ๊ก



หลงใหล

อีเมลฉบับหนึ่งถูก Forward ต่อกันมา
เขาบอกว่ารักมีอยู่สามแบบ
รักเพราะเข้าใจ รักเพราะหลง
และรักเพราะอ่อนไหว แค่นี้..
แต่ไม่ได้อธิบายต่อว่าเป็นอย่างไร
ปล่อยให้ผมต้องมานั่งตีความเอาเอง

ผมไม่รู้ว่ารักเป็นแบบไหน ต้องมีที่มาที่ไปอย่างไร
คิดไปคิดมาเวลาเรารักใคร เราก็คงมีทั้งสามความรู้สึกนี้
เข้าใจ อ่อนไหว และหลงใหลในเวลาเดียวกัน

สำหรับผม ผมว่าหลงใหลสำคัญที่สุด
เพราะมันเป็นความรู้สึกที่ออกมาจากอารมณ์ มากที่สุด
ความเข้าใจมันเกิดจากสมอง
ส่วนความอ่อนไหวมันเป็นอารมณ์ก็จริง
แต่มันไม่ได้เกิดขึ้นเองหรอกผมว่า
เราอ่อนไหวเพราะตอบสนอง.

ความหลงใหลมันจะไม่เกิดขึ้นเลย
ถ้าเราเริ่มจากความเป็นเพื่อน
เพราะถ้าเราเริ่มจากเพื่อน
เราจะเข้าใจ และบางทีอาจจะอ่อนไหว

แต่เราจะไม่หลงใหล

และเมื่อเป็นอย่างนั้น
ความรักก็จะผสมกัน
ไม่ครบองค์ประกอบ

ผมว่านี่น่าจะเป็นสาเหตุหนึ่งของการที่ผู้หญิงหลายคน
ยอมตกอยู่ในห้วงความรักที่เธอหลงใหลกับชายบางคน
เพราะเธอให้ความสำคัญกับความหลงใหลที่แสนวิเศษ

ผมจะพยายามเข้าใจ.

หลงใหล

แม้กระทั่งดาราสาวสวยหยาดเยิ้มแค่ไหน
เซ็กซี่ยั่วยวนเพียงใด สำหรับผม
ก็ไม่เคยรู้สึกหลงใหลเขา

หรือจะเป็นนักร้องเสียงใส
ปลดปล่อยความในได้ลึกซึ้ง
ผมก็ไม่เห็นรู้สึกรู้สาอะไรกับเขาเลย

หลงใหล

แต่แม้ผมจะไม่เข้าใจว่ารักต้องทำอย่างไร
และถ้ารักแล้วจะเป็นอย่างไร
ผมก็ยังอยากมีรักอยู่ดี

เพราะอะไรไม่อาจทราบได้
เพราะดูหนังมากไปหรือเปล่านะ
หรือเพราะพ่อแม่สอนเรามา
ผ่านความรักที่แสนอบอุ่นของท่าน

หรือเพราะว่าผมจากไออุ่นของเธอมา
และการลาจากครั้งนี้ทำให้ผมเกิดอารมณ์ใหม่ๆ
ที่คล้ายกับสัตว์ป่าที่โหยหากลิ่นเนื้อกวางแรกรุ่น

หลงใหล

กระโจนทะยานออกไป คว้าทุกอย่างมาสูดดม
ตะปบทุกอย่างที่ขวางหน้า คำรามและส่งเสียง
หัวใจสูบฉีดรุนแรง ไม่สนใจว่าอะไรจะเสียหาย
ไม่สนใจตัวเองจะเป็นอันตราย
เพราะอยากลิ้มรสเนื้อกวาง

แล้วก็เหนื่อยอ่อน เปล่าเปลี่ยว เศร้าใจ เหงาหงอย
เพราะไม่รู้ว่ากวางหน้าตาเป็นอย่างไร
ลิ้มรสทุกอย่างไปมั่วซั่ว

หรือผมกำลังเคี้ยวเนื้อกวาง
แต่ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร?

 

 

 


แต่สรุปแล้วไม่ว่าจะยังไง ผมก็คิดว่า
ถ้าจะรักให้ครบทั้งสามองค์ประกอบ
ผมคงจะต้องหัด และลองเรียนรู้


ว่าไอ้ความหลงใหลที่แสนมีค่า
มันไปอยู่แห่งหนใด?

     Share

<< ผู้ชมสับสน >>

Posted on Sat 21 Aug 2004 9:55


 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh