อธิษฐาน
แว่นหาย
กรีก
คนสองคน
ไดอารี่ของคุณ
เอื่อย
อีไลฟ์-อีบิสสิเนส
ทบทวน
จะหยุดบ้างได้ไหม
ทำไม
ความหวัง
โดเรมอน
แค่ตาปิด
สิบเจ็ด
คิดถึง
พระเจ้า & DNA
อีหรอบเดิม
คนใหม่
ความอบอุ่น
special comment
เส้นทาง
เนื้อคู่ของสมชาย
สับสน
หลงใหล
ผู้ชม
คนอย่างผม
สมการ
พีเดเตอร์กับเอเลี่ยน
มีใครเหมือนผม
สะกด
สมชาย
ช้า
แมงเม่า
โจรกับเปียโน
ไทม์แมชชีน
กระดาษ
บอก
ประภาคาร เรือ และทะเล
บ้านและนก



special comment

ผมเขียนไดอารี่ไม่บ่อยเหมือนช่วงแรก
เดี๋ยวนี้สองสามวันที หรือไม่ก็สัปดาห์หนึ่ง
เขียนแค่วันเดียว

ทำไมน่ะหรือ ไม่ใช่เพราะไม่มีเรื่องจะเขียน
แต่เพราะว่าหัวสมองมันยุ่งเหยิง
จนเลือกเรื่องที่จะเขียนไม่ได้
เพราะถ้าเขียนจนหมด สงสารคนอ่าน

*****

ฟ้าทุกวันนี้อาจจะไม่ใสเหมือนหลายสิบปีก่อน
ควันจากรถราทำให้ฟ้าหมองลงไป
แต่ถ้าวันหนึ่งเราลองนั่งรถออกไปริมทะเล
เราจะเห็นฟ้าไกลๆนั่นช่างสวยงาม

ก่อนฝนตก อากาศอาจจะร้อน และลมไม่พัดมา
แต่เมื่อถึงเวลาลมก็กลับมาพัดทางเดิม ให้เราเย็นสบาย
และเมื่อเปิดหน้าต่างออกไป ลมก็จะพัดมาทักทายเรา

แม้ลมจะไม่พัดทุกครั้งที่เปิดหน้าต่าง แต่เราก็ยังรับรู้ได้ว่า
ลมไม่ได้ไปไหน และก็ยังมีอยู่ ..คงอยู่อย่างนั้นเสมอ

เราทุกคนก็เชื่ออย่างมั่นใจว่าวันหนึ่ง ลมจะพัดมาอีก

เพราะสรรพสิ่งหลายอย่างอาจจะเปลี่ยนไป
แต่ก็มีบางสิ่งบางอย่างยังคงเดิม และคงที่
เราเชื่ออย่างนั้นใช่ไหม?

เกี่ยวกับตัวผม ..ถึงจะไม่รู้ว่าเพราะอะไรผมถึงทำตัวแย่
และเมื่อไรผมถึงจะหยุดทำสิ่งเหล่านี้
แต่ใช่ว่าจะไม่สามารถกลับมาเหมือนเดิมได้

เพราะผมเชื่อว่าวันหนึ่ง ผมจะมีวันนั้น
วันที่ลมพัดมาอีกครั้งและฟ้าใสสวยงาม

เหนือสิ่งอื่นใดผมรู้ว่าผมยังมีหวัง..
เพราะผมรู้ว่าบางอย่างก็ไม่เคยเปลี่ยน

ก็ถึงผมจะเขียนไดอารี่ไม่ทุกวัน เหมือนเมื่อก่อน

 

แต่ทุกวันที่ผมเขียน ผมก็มีความสุขที่ได้เห็นความห่วงใยนั้น
ถูกส่งผ่านมาบนหน้าไดอารี่ของผมนี้

special comment


ก็เธอยังเข้ามาอ่านเหมือนเดิม.

     Share

<< เส้นทางความอบอุ่น >>

Posted on Tue 31 Aug 2004 18:39


 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh