we have joy
Joyful
Joy to the world
enjoy
อาหาร
เจ็บ
ต้องตั้งใจ
เปียโน
คริสมาสต์
6.04
สายตายาว
เดือนก่อน
ค่าของคน
ชีวิตนี้เพื่อเธอ
สาย?
เพื่อมวลชน
ขาด
ทำไม ไม่ ทำไม
อธิบาย
ทางเดินของผม
สาม
หลงรัก
เรายังคิดถึงเธออยู่
รหัส
เนื้อคู่
เพลง
3-IRON
ตั้งทานข้าว .. ไม่ใช่ แค่ทานข้าว
จอ
เข็ม
กลั่นกรอง
รักวกวน
รถแข่งอินดี้
เส้นทาง
มองต่างมุม
รัก?
รู้มั้ย
ใบ้ระยะแรก
ลิงพิเชด



ทางเดินของผม

เสียเวลาในการคลิกย้อนกลับไปอ่านไดอารี่ของตัวเอง
อ่านแล้วขำ ตลก เศร้า เซ็ง ปนกันยังไงก็ไม่รู้
ขำ เพราะการเลือกใช้รูปประโยค คำ นี่แหละตัวเราเอง
เศร้า เพราะเจอเรื่องเก่าๆ ที่อ่านแล้ว ก็แค่ได้เหมือนย้อนกลับไป
เซ็ง เพราะ เริ่มรู้ตัวว่าตัวเอง ไม่ใช่คนมั่นคงในอารมณ์เอาซะเลย

แปลกไหมล่ะที่ผมไม่เคยรู้ตัวเอง
จนได้มาอ่านไดอารี่ย้อนหลังถึงจะรู้
นี่มันอะไรกัน ทำไมเราเปลี่ยนไป เปลี่ยนมา
แล้วจริงๆ เราเป็นคนยังไง
สุดท้าย ข้อสรุปก็คือ นี่แหละ
เราก็คือคนที่เปลี่ยนไป เปลี่ยนมา

บางทีอารมณ์ของผมก็ขึ้นอยู่กับอากาศ
บางทีก็ขึ้นอยู่กับอาหารเช้า
และหลายครั้ง กลับไปขึ้นอยู่กับเพลงที่ดังแว่วในหู
ข้าวผัดกระเพราหมูสับที่เลี่ยงไม่ได้
ก็ทำให้ผมเซ็งได้พอกับอากาศร้อนๆ

บทเพลงที่เอาแต่จ้องเอาแต่จะขาย ให้คนสักน่ากลัวบนแขน ทำผมทรงพั๊งก์
แต่กลับมาคร่ำครวญเพลงรักหวานแหววปานจะตาย
ก็ทำให้ผม เบื่อหน่ายชีวิตในวันนั้นได้พอกัน

วันนึงตื่นขึ้นมา ก็รู้สึกรักมากมาย
แต่อีกวันนึง จู่ๆก็เบื่อรักแบบอยากจะหลับยาวๆ
รุ่งขึ้นของอีกวัน บอกว่า อยากจะมีแฟนสักคน
มะรืน เหนื่อย อยากพัก อยู่คนเดียวจะดีกว่า

นี่แหละคำตอบของคำถามว่าทำไม ถึงยังไม่มีใครเคียงข้างสักที
นี่แหละสาเหตุว่าทำไม จึงได้ต้องจมปลักอยู่กับความทุกข์อย่างนี้
นี่แหละที่มาของเรื่องราวไดอารี่สับสนทั้งหมดนี้

นี่แหละ คือผมเอง.

     Share

<< สามอธิบาย >>

Posted on Fri 31 Mar 2006 0:23


 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh