ฮัลโหล ไอ้เวย์ กูเหงา
มาหากูหน่อย อยากให้มึงอยู่เป็นเพื่อน
เสียงตามสายโทรเข้ามา ไอ้โชคนั่นเอง
มีเพื่อนเพียงสายเดียวในโลกนี้
ที่โทรมาแล้วไม่โชว์เบอร์ เพราะใช้ PCT

เมื่อสอบถามต่อไปถึงต้นตอของความเหงาเศร้าซึม
โชคบอกว่า เบื่อๆ เซ็งๆ กับการที่ต้องคอยเอาอกเอาใจ
ผู้หญิงคนหนึ่ง และการที่ต้องทำอย่างนั้น ดูเหมือนกับว่า
โชคจะกลายเป็นอีกคนหนึ่ง ที่ไม่ใช่ตัวของตัวเอง

โชคก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง
แต่โชคก็ยังไม่สามารถจัดการกับเรื่องนี้ได้
ปล่อยให้ความเศร้าซึมรุมเร้า จนกระทั่ง
อกแทบระเบิด จึงโทรมาหาผม

คนที่ช่วยอะไรไม่ได้

ผมได้แต่บอกโชคไปว่า อย่าไปยึดติดกับอะไรมาก
อย่าไปจมปลักอยู่กับอะไรนานๆ โดยเฉพาะเรื่องเศร้า
อย่าไปให้ความสำคัญกับสิ่งที่เราไม่ได้รัก
ถ้าทั้งหมดมันเป็นเพราะความ "ชอบ" ชั่วครู่ชั่วยาม
มันมาได้ มันก็น่าจะหายไปได้ ถ้าเราลอง หยุด

โชคก็ไม่ตอบอะไร
และโชคก็ไม่เล่าอะไรเพิ่มเติม

ผมก็เลยตัดบทเสียง่ายๆ
ว่าผมเองก็มีเรื่องรุมเร้ามากมาย
แต่ผมเลือกที่จะเดินหน้าชีวิตต่อไป
ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ใช่ไหม

ตอบได้ฉะฉานมากเลยทีเดียว แต่ไม่รู้ว่าถ้าถึงคราวตัวเอง
จะเก่งได้ขนาดนี้หรือไม่ ผมก็ไม่รู้

แต่ที่รู้แน่ๆคือ ถ้าผมได้รักผู้หญิงสักคนขึ้นมา
ผมก็คงอยากจะไปก่อกวน ปั่นป่วนชีวิตของเธอทุกวัน
และถ้าเธอไม่ยินยอมให้ผมทำอย่างนั้น
ผมก็คงจะเศร้า เหงา เบื่อ

ในมุมหนึ่ง ผมอาจจะเหมือนกับโชคก็ได้
แต่ความจริง ผมก็ต่างกับโชคโดยสิ้นเชิง

ผมรักในแบบของผม ผมชื่นชมความรัก
และผมเต็มใจทำทุกอย่าง เพื่อคนรัก
ผมอาจไม่เป็นตัวของตัวเองในบางครั้ง
และอาจเป็นตัวของตัวเองในบางเวลา
แต่ยังไง ทุกๆอย่างที่ผมเป็น หรือ จะเป็น

ผมก็เป็นอยู่ และเป็นไป
เพื่อเธอ และ เพราะเธอ