จดหมายถึงม๊า
เร็วจริงๆเลยนะม๊า ยังจำได้เลยว่า ม๊ายังอยู่กับเชฐ เรายังนอนคุยกันอยู่เลย ม๊ายังลูบหัวเชฐ เชฐก็กอดม๊า เรารักกัน วันนั้น เชฐยังคิดเลยว่าถ้าไม่มีม๊า เชฐจะอยู่ต่อไปยังไง
ผ่านไปไม่กี่ปี เราไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว หมอดูแม่นๆคนนึงทักเชฐว่า แม่คุณเสียแล้ว แต่เค้ายังอยู่กับคุณ จริงหรือเปล่า ม๊ายังอยู่ใกล้ๆเชฐใช่มั้ย
วันสุดท้ายเรายังไม่ได้ร่ำลากันเลย ถ้าเชฐไม่ได้ไปทำงาน วันนั้น เราคงได้คุยกัน บางครั้ง นึกย้อนกลับไป ม๊าไม่เคยได้พักผ่อน ทำงานหนักทุกวัน จนกระทั่งล้มป่วย เรายังไม่สัมผัสแม้กระทั่งเสี้ยวหนึ่งของจุดหมาย ที่เราเคยตั้งเอาไว้ด้วยกัน
วันนึงที่เราเหนื่อยกับความฝัน วันนั้น ม๊าบอกว่า ไม่เป็นไร สักวันเราจะไปเที่ยวรอบโลก
เชฐรู้นะว่าม๊าพูดเล่น แต่จริงๆม๊าก็อยากทำใช่มั้ยล่ะ
ความฝันของการซื้อรถตู้ เพื่อขับไปรับเพื่อนๆม๊า มากินข้าวต้ม และเที่ยวไปพร้อมๆกัน ยังจำได้ น่าเสียดาย ม๊ายังไม่ได้ทำ
ตอนนั้นเชฐคิดจะไปเรียนเมืองนอก ม๊าไม่ยอม ม๊าจำได้มั้ย ม๊าพูดว่า กูจะตายอยู่แล้ว ยังจะไปเรียนอีก ตอนนั้นเชฐไม่เข้าใจ ว่าการลาจากมันเป็นยังไง วันนี้เข้าใจแล้ว ว่า ถ้าเราย้อนเวลาได้ เราจะกลับไปทำให้ดีกว่านั้นแน่นอน
ม๊าจากไปได้ประมาณ 8 เดือนแล้ว นานแล้วนะที่ไม่ได้คุยกัน เชฐมีอะไรอยากจะบอกเยอะมาก
เชฐลาออกจากงานแล้วนะ ตอนนี้จะมาเปิดบริษัท อย่างที่เคยตั้งใจไว้ เห็นมั้ย เชฐทำได้แล้ว ม๊าต้องคอยช่วยด้วยนะ แล้วก็หมดแล้ว ไม่มีอะไรจะบอก
อ่อ มีอีกเรื่อง ม๊า เชฐมีอะไรจะบอก ก่อนม๊าจะเสียเดือนนึง เชฐเจอคนที่รักแล้วนะ ถึงม๊าจะไม่เคยเห็นจอย แต่จอยอยากมาเจอม๊า
น่าเสียดายที่ม๊ากับจอยไม่ได้เจอกัน ไม่เป็นไร ถ้าม๊าอยู่ใกล้ๆกับเชฐจริงๆ อย่างที่หมอดูบอก ม๊าคงจะรู้แล้วใช่มั้ย ว่าจอยน่ารักขนาดไหน
ม๊าไม่ต้องห่วงนะ
|