หรือผมคือคนเดียว

ชื่อหัวข้อไดอารี่วันนี้ อาจจะดูเหมือนโดดเดี่ยว
อันที่จริงผมไม่ได้โดดเดี่ยว ยังคงมีพ่อ มีพี่ชาย
มีเพื่อน และมีเธอ ผู้หญิงอันเป็นที่รักของผม

แต่เมื่อไรที่ผมคิดถึงแม่
รู้สึกว่าผมคือคนเดียว

แม่เสียไปตั้งแต่เดือนมีนา ที่ผ่านมา
จนถึงวันนี้ยังไม่ถึงปี ผมไม่เห็นว่าจะมีใคร
ยังคงคิดถึงแม่อยู่เลยสักคน มีแต่ผม
ที่คอยค้นคว้าหาสิ่งของต่างๆในบ้าน
เพื่อมาทบทวนความจำที่เคยมีกับแม่

ที่รูปแม่ในวัด รกร้างว่างเปล่า
ไม่มีใครไปไหว้เลยสักคน
กระถางธูปหายไป
ทำไมรูปของคนอื่น
จึงเต็มไปด้วยพวงมาลัย

รูปแม่ไม่มีอะไรเลย
มีแต่ฝุ่นจับเต็มไปหมด

*************

อันที่จริงไม่เห็นน่าแปลกอะไร
เพราะตั้งแต่ก่อนแม่เสีย ผมก็สัมผัสได้ถึง
การทอดทิ้งของลูกๆแต่ละคนที่มีให้กับแม่เรา

แม้ว่าผมจะคิดได้ในตอนท้ายก็ตาม
แต่เวลาเพียงไม่ถึง 3 เดือน ที่ผมมีให้กับแม่
ก็ไม่เพียงพอสำหรับผม และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง

สำหรับแม่ด้วย

.....คิดถึง.....

     Share

<< จดหมายถึงม๊ากระจก >>

Posted on Sat 29 Dec 2007 11:03


 
Woot, I will cretanily put this to good use!
Sarujaa   
Sun 2 Jun 2013 16:29 [5]
 

I'm not esaliy impressed. . . but that's impressing me! :)
Marvin   
Sat 1 Jun 2013 9:59 [4]
 

It's great to read something that's both enjoyable and provides pagrmatisdc solutions.
Gloresty   
Fri 31 May 2013 20:01 [3]
 

นู๋....จะเป็นกำลังใจให้เสมอ และตลอดไปนะ..........ไม่มีวันทิ้งกัน และจะดูแลกันและกันตลอดไป.......รัก
นู๋เอง   
Mon 18 Feb 2008 23:07 [2]

เราเป็นกำลังใจให้เวย์นะ

ถึงแม้เราจะไม่เคยรู้จักกัน

แต่เราก็ชื่อเวย์เหมือนกัน 55+

เพลงเศร้าจัง
เวย์   
Wed 2 Jan 2008 21:25 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh