วันพุธที่ 16 เมษายน หลังม๊าจากไปได้ 1 ปี 1 เดือนพอดี
ยังคงคิดถึงม๊าอยู่เสมอ ตั้งแต่ม๊าไม่อยู่ เกิดอะไรๆขึ้นหลายอย่าง
ในชีวิตเชฐ บางที อยากจะปลุกม๊าขึ้นมาเล่าให้ฟังว่ามีอะไรน่าตื่นเต้นบ้าง
และมีอะไรน่าดีใจ อะไรน่าเสียใจบ้าง เรื่องกลุ้มใจที่หนักอก เคยเล่าให้ม๊าฟัง

วันนี้ไม่มีใครมาคอยฟังแล้ว

ม๊าก็รู้ ป๊าเขาอยากได้ยินเฉพาะเรื่องดีๆ
เรื่องน่าปวดหัว ฟังแล้วก็เดินหนี

จนถึงทุกวันนี้ ม๊าก็ยังคงเป็นคนหนึ่งที่ปลอบโยน ชะโลมใจเชฐได้
อย่างชำนาญ แค่ลูบหัวเบาๆ แล้วให้กำลังใจ ก็ทำให้ลืมทุกอย่าง
และเริ่มต้นใหม่ได้อย่างไม่ยาก เรื่องกลุ้มใจต่างๆที่มี หายเป็นปลิดทิ้ง

ตั้งแต่เรื่อง เอ็นไม่ติด ทะเลาะกับเพื่อน เลิกกับแฟน
ขอให้บอก ม๊าจัดให้ ไม่ว่าเรื่องนั้นความผิดจะอยู่ที่ใคร
พิซซ่าหน้าซีฟู๊ต ไก่เคเอฟซี หรือเมนูจานโปรดจะถูกประเคน
ลูกชายที่เป็นเหมือนคุณชาย ได้รับทุกสิ่งทุกอย่าง เพียงเพื่อให้
มันหยุดเศร้าใจ หยุดกลุ้มใจ จะกลุ้มได้ไง ก็มีบ้าน มีแม่ มีของอร่อยๆ

ตอนนี้ไม่มีบ้าน ในบ้านก็ไม่มีใคร
และไม่มีม๊า ชีวิตก็ยากลำบาก
ไม่มีม๊า ...สุดท้ายก็ต้องมานั่งร้องไห้
คนเดียวแบบนี้

ปลอบใจตัวเองด้วยของอร่อย
..อืม ....หากินเอาเอง