จู่ๆก็คิดไปไกลถึงขนาดวันตายขึ้นมา
ไม่รู้คิดออกมาได้ยังไง คิดว่า ช่วงเวลาแบบนี้
ถ้าเกิดเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน แล้วเราคนใดคนหนึ่ง
เกิดตายล่ะ จะทำยังไง

ผมว่าความรักมันโรแมนติกตรงนี้แหละ
ตรงที่มันอยู่กับเราได้ตลอด แต่สื่อนำความรักมา
กลับไม่ได้เที่ยงแท้เหมือนแก่นความรัก

ความรักมาอยู่กับเราเพราะ.. ก็เพราะเธอคนนี้นำความรักมา
แต่ถ้าไม่มีเธอคนนี้ ความรักก็ยังอยู่กับเราอยู่ดี
ถ้าเศร้าก็เพราะเธอคนนี้ ไม่ได้อยู่ด้วยกันกับเรา
แต่ความรักก็ยังอยู่กับเรา มันเศร้าได้ใจจริงๆ

เธอนำความรักมา
พอเธอจากไป
เธอไม่ได้นำความรักไป

ใช่ไหม..

คำถามคือแล้วเราจะทำยังไงได้บ้าง
คำตอบค้างคาใจอยู่เหมือนกัน
เราคงทำอะไรไม่ได้...

เราโกงความตาย ความเจ็บ การจากลาไม่ได้
มนุษย์มีชีวิต เกิดมาก็มีความรัก
และการจากลา ความเศร้า ความโดดเดี่ยว
นั่นก็รวมๆกันประกอบกันขึ้นมา
จนมันเติมเต็มคำว่ารักได้

ถามว่าทำยังไง
ถึงจะรักได้อย่างมีความสุข
ไม่เศร้า ไม่มีวันจากลาได้หรือไม่

ไม่มีทางเลย

ใช้ประโยชน์ในเงื่อนไขของเวลาและสังขาร
ด้วยการรักใครสักคนให้เต็มหัวใจเถอะ
การจากลา จะไม่มีความหมายหรือทำร้ายเราได้
เพราะเราได้ลิ้มรสความรักที่ "จริง" แล้ว

พี่รักหนูนะ
พี่รักหนูจริงๆ